Jolly Phonics
Pełny redesign aplikacji do nauki czytania, z której korzystają miliony dzieci. Oparty na tym, jak dzieci naprawdę odbierają kolor, kształt i zabawę.
Mam tytuł magistra psychologii stosowanej i ponad dwa lata komercyjnego doświadczenia przy prawdziwych produktach: od aplikacji do nauki po narzędzia codziennej pracy. W każdy projekt wnoszę połączenie, które trudno podrobić: empatię i precyzję.
Ostatnio: pełny redesign aplikacji, która uczy dzieci czytać (ponad 9 mln pobrań), oraz aplikacja B2B do skanowania wizytówek, zaprojektowana przeze mnie od pierwszych wireframe’ów po handoff dla deweloperów.
Pełny redesign aplikacji do nauki czytania, z której korzystają miliony dzieci. Oparty na tym, jak dzieci naprawdę odbierają kolor, kształt i zabawę.
Case study · 2024–2026 · Mobile
Wszystkie cztery ekrany startują na oryginalnym designie i przechodzą w redesign, kiedy wjeżdżają w kadr.




Aplikacja nie była aktualizowana od ponad dekady: wzorce projektowe były przestarzałe
Tekst dominował w interfejsie dla dzieci, które dopiero uczą się czytać
Przytłumione kolory, mało obrazków, brak poczucia zabawy i nagrody
Flow przez lekcję nie był wystarczająco intuicyjny dla małych dzieci
Warsztaty z właścicielem firmy: słuchałam jego wizji i dopytywałam o priorytety i ograniczenia
Szeroki research aplikacji pokroju Duolingo: główny punkt odniesienia dla wzorców zaangażowania
Warsztaty z Senior UX Designerką, wspólne debatowanie nad funkcjami i kierunkiem kolorystycznym
Stały kontakt z zespołem devów: wykonalność sprawdzałam przed decyzją, nie po niej
obłe formy w całym interfejsie. Badania pokazują, że zakrzywione kształty są odbierane jako bardziej przyjazne. U dzieci ta tendencja jest silniejsza. Decyzja UX, nie estetyczna.
dzieci w tym wieku przetwarzają świat przez kolory i obrazy. Ikonografia i kolor zawsze na pierwszym planie.
aplikacja obsługuje trzy grupy: dziecko, rodzic, nauczyciel. Każda ma inne potrzeby. Architektura godzi wszystkie trzy.
Hierarchia wizualna prowadzi obrazem i kolorem, bo tak dzieci w tym wieku odbierają świat
Uproszczona nawigacja przez lekcję: mniej kroków i czytelniejsze sygnały dla najmłodszych użytkowników
Architektura, która naprawdę służy trzem grupom (dzieciom, rodzicom, nauczycielom) i żadnej nie przytłacza
Skaner wizytówek, który chowa skomplikowane OCR za prostym flow: zeskanuj, sprawdź, zapisz. Dla ludzi w różnym wieku i o różnej wprawie technicznej.
Case study · 2023–2024 · Mobile
Utopia Software. Skaner wizytówek oparty na OCR.
Użytkownicy: profesjonaliści, którym po każdym spotkaniu zostaje kolejny stos wizytówek.
Zadanie: zeskanuj wizytówkę, zachowaj kontakt, nigdy go nie zgub.
Moja rola: pełny UI, dla ludzi w bardzo różnym wieku i o różnej wprawie technicznej.
Technologia OCR jest potężna, ale niewidoczna: użytkownicy nie widzą jak działa, czują tylko czy działa
Cały skomplikowany proces miał być niewidoczny: wyceluj, zeskanuj, gotowe
Zarządzanie kontaktami musiało być naturalne dla użytkowników w różnym wieku
każdy ekran miał jeden jasny cel. Brak zbędnych decyzji i ślepych zaułków w całym flow: skanuj, weryfikuj, zapisz
moment skanowania musiał komunikować pewność. Użytkownik musiał poczuć, że skan się powiódł, zanim zdecyduje się zapisać
bliska współpraca, żeby design uwzględniał rzeczywiste zachowanie silnika OCR. Ograniczenia techniczne kształtowały decyzje projektowe
Zrozumiałam, że mobile OCR to przede wszystkim projektowanie feedbacku: każdy niepewny moment (focus, parsing, zapis) potrzebuje własnego widocznego potwierdzenia, zanim zaufanie pęknie
Niewidoczna technologia nauczyła mnie budować zaufanie samym interfejsem
Nauczyłam się tłumaczyć decyzje projektowe tak, żeby rozumieli je i deweloperzy, i biznes
Koncept aplikacji do szukania koncertów i festiwali, z odważnym, energetycznym interfejsem w neonowym klimacie.
Koncept aplikacji wellness do śledzenia treningów i codziennej aktywności, ze spokojnym, przyjaznym interfejsem.
Koncepcyjna platforma webowa do odkrywania i poznawania sztuki: artykuły, wideo, quizy i społeczność, w ciepłym, galeryjnym ciemnym interfejsie.
Przeprojektowałam aplikację Jolly Phonics (ponad 9 mln pobrań): od wireframe'ów po finalne UI. Decyzje opierałam na psychologii rozwoju dziecka, a przy QA pilnowałam UX i flow aplikacji.
Zaprojektowałam od zera aplikację B2B do skanowania wizytówek opartą na OCR: od pierwszych wireframe'ów po handoff dla deweloperów, z flow skanowania, kontaktów i nawigacji. Robiłam też identyfikację wizualną firmy: produkty cyfrowe i materiały marketingowe.
Branding, logo i grafika: projekty, które prowadzę obok pracy produktowej.
Dobry design to przede wszystkim wiedza, co pominąć.
Jestem UX/UI designerką z Krakowa. Najbardziej interesuje mnie sam interfejs: jego struktura, rytm i te ciche decyzje, dzięki którym wszystko działa dla człowieka po drugiej stronie ekranu. Psychologia wyostrza mi to spojrzenie, choć na pierwszym planie zawsze jest rzemiosło.
Zależy mi na przejrzystości, hierarchii i celowości. Każdy odstęp, każda etykieta, każda animacja musi zasłużyć na swoje miejsce. Najlepsze produkty wydają się oczywiste, jakby nie dało się ich zaprojektować inaczej. Taką poprzeczkę sobie stawiam.
Interfejsy, które są ładne i przy tym naprawdę działają. Spójne design systemy, które rosną razem z produktem.
Z niejasnych problemów robię czytelne interfejsy: od pierwszego discovery po dopieszczone interakcje dla prawdziwych ludzi.
Blisko z deweloperami, testerami i biznesem. Przekładam decyzje projektowe na handoff, po którym nikt nie musi dopytywać.
Jestem UX/UI designerką z Krakowa i absolwentką psychologii stosowanej na UJ. To połączenie nie wzięło się przypadkiem: to, jak ludzie myślą, decydują i czują, stoi za każdą moją decyzją projektową.